ਨਜ਼ਮ

ਜਾਨ ਲੈ ਲਵੇ
ਇਸ਼ਕ ਮੇਰੀ
ਪਰ ਬਖ਼ਸ਼ ਦਵੇ ਮੈਨੂੰ
ਇਹ ਤੜਫ਼
ਕਿਂਵੇ ਸਹਾਂ
ਕਿੰਨੀ ਸਹਾਂ
ਕੋਈ ਤਾਂ ਹੱਦ ਹੋਵੇ
ਨਹੀਂ ਜਰ ਹੁੰਦਾ
ਵਿਛੱੜਣਾ ਉਸਦਾ
ਬੇਰੁਖ਼ੀ ਉਸਦੀ
ਮੌਤ ਨਿਜ਼ਾਤ ਹੈ
ਮੁਕਤੀ ਹੈ
ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ
ਇਹ ਤਾਂ ਖ਼ਵਾਹਿਸ਼ ਨਹੀਂ
ਨਿਜ਼ਾਤ ਮਿਲੇ
ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਕੋਲੋਂ
ਖ਼ਿਆਲ ਕੋਲੋਂ
ਮੁੜ ਕੋਰਾ ਕਾਗਜ਼ ਹੋਵਾਂ
ਤੇ ਲਿਖਾਂ
ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਇਬਾਰਤ
ਮੁਮਕਿਨ ਨਹੀਂ
ਰਹਿਮ ਕਰ
ਲ਼ੈ ਜਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ ਤੇਰਾ
ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ
ਖ਼ਾਲੀ ਕਰ ਦੇ
ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਨੂੰ
ਜਿਸਮ ਨੂੰ
ਜ਼ਿਹਨ ਨੂੰ
ਸ਼ਾਇਦ ਪਨਾਹ ਮਿਲੇ
ਕਿਸੇ ਕਬਰ ਉੱਤੇ
ਕਿਸੇ ਵਿਰਾਨੇ ਅੰਦਰ
ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੰਦਰ

ਕਾਫ਼ਿਰ

ग़ज़ल

गर इरादा भी करूं ना कह सकूंगा दास्तां
मुख़्तसर तहरीर में ये दर्द नां होगा बयां

रो पड़े वक्ते सफ़र वो फुरकतों को सोच कर
भूल बैठे वो बसे हैं धड़कनों के दरमियां

हर मसर्रत बेमज़ा है वो नहीं गर साथ में
महफिलें अब ना रहीं सूना पड़ा है आशियां

ऐ मुहब्बत सिर झुकाना कब मुझे मंज़ूर था
देख़ ताज़ा है अभी मेरी ज़बीं का हर निशां

सब दरों पर जा चुका मैं अब कहां फरियाद हो
किस वली के पैर पकड़ूं हो मुकम्मल दास्तां

जगजीत काफ़िर
पांच सज़दों के सिले में दो दफा मंज़ूर हो
रिज़्क सबको ही मयस्सर हो यहां ए आस्मां

मुख्तसर = संक्षिप्त,
तहरीर = writing, description, composition, document
फुरकत = जुदाई
मसर्रत = खुशी, आनंद
ज़बीं = माथा
मयस्सर = हासिल