ਰਿਮੋਟ

ਦੋਸਤੋ ਮਦਦ ਕਰੋ ਮੇਰਾ ਰਿਮੋਟ ਖੋ ਗਿਆ ਏ ਕੱਲ ਤੱਕ ਇਹ ਰਿਮੋਟ ਸੀ ਹਰ ਦੋਸਤ , ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਬਟਨ ਦੱਬਿਆਂ ਮੈਂ ਹੱਸਦਾ ਸਾਂ, ਰੌਂਦਾ ਸਾਂ ਜਿਹਡ਼ੇ ਚੈਨਲ ਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ , ਸੋਚਦਾ ਸਾਂ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਵਾਵਰੋਲਾ ਆਇਆ ਤੇ ਉਹ ਖੋ ਗਿਆ ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹਾਂ ਕਿਹਡ਼ੇ ਚੈਨਲ ਤੇ ਚੱਲਾਂ ? ਮੈਨੂੰ ਸੋਚਣਾ ਪਉ ? ਫੈਸਲਾ ਲੈਣਾ ਪਉ ? ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ ਹਾੜਾ ਇ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋ ਰਿਮੋਟ ਲੱਭ ਲਵੋ ਕੋਈ ਤੇ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਬਣੋ ਮੇਰੇ ਚੈਨਲਾਂ ਦਾ ।

ਦੋਸਤੀ

ਮੇਰੇ ਨਦੀਮ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ , ਇਹ ਹਾਸੇ,
ਇਹ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ , ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ ,
ਇਹ ਸਭ ਕੀ ਹੈ
ਨਾ ਤੂੰ
ਆਪਣਾ ਵਜੂਦ ਜਾਹਰ ਕੀਤਾ
ਨਾ ਮੈਂ ਹੀ
ਰੂਹ ਦੇ ਪਰਦੇ ਲਾਹੇ
ਫੇਰ ਇਹ ਸੱਭ ਕਿਸ ਲਈ
ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰ ਸੋਚਿਆ
ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਜ
ਮੇਰੀ ਬੁਕੱਲ
ਤੇਰੇ ਹੰਝੂਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੋ ਨਾਲ ਮਹਿਕੇਗੀ
ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਜ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਚੰਗਿਆੜਿਆਂ ਨੂੰ
ਭਾਂਬਡ਼ ਬਣਾ ਕੇ
ਸੁਆਹ ਕਰ ਦੇਵੇਂਗਾ
ਪਰ ਨਹੀਂ
ਤੂੰ ਤੇ ਮੈਂ
ਅਾਪੋ ਆਪਣੇ ਮਕਬਰੇ ਵਿੱਚ
ਆਪਣੀ ਮਮੀ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਬਦਲ ਰਹੇ ਹਾਂ

ਪਾਗਲ

ਵੰਨ ਸੁਵੰਨੀ ਝੱਲਾਂ ਕਰਦਾ
ਰਮਜ਼ੋਂ ਬਾਹਰ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ
ਆਪ ਮੁਹਾਰੇ ਦਏ ਦੁਆਵਾਂ
ਕਦੇ ਰੋਕ ਲਏ ਆਕੇ ਰਾਹਵਾਂ
ਵਿੱਚ ਬਜਾਰ ਦੇ ਹਸਦਾ ਗਾਉਂਦਾ
ਕੱਲਿਆਂ ਬਹਿ ਕੇ ਹੰਝ ਵਗਾਉਂਦਾ
ਮਿਲਦੀ ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਵੇ
ਭੁੱਖਾ ਮਰਦਾ ਮੰਗਣ ਆਵੇ
ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਗਲ ਲਗਦਾ
ਸਮਝਣ ਤੇ ਕੋਈ ਆਲਮ ਲਗਦਾ
ਖੌਰੇ ਉਸ ਕੀ ਦਰਦ ਹੰਢਾਇਆ
ਕਾਫਿਰ ਦੇ ਵੀ ਸਮਝ ਨਾ ਆਇਆ

विसाल

पैगाम-ए-विसाल-ए-यार की लज्ज़त ना पूछिए,
इत्र से महकने लगे, सूखे हुए आंसू ।

ਪਹਿਚਾਣ

ਤੂੰ ਕੌਣ ਏਂ
ਇਹ ਸਵਾਲ ਝੰਝੋੜਦਾ ਹੈ
ਮੇਰੇ ਆਪੇ ਨੂੰ ਬੇਲਿਹਾਜ
ਨਾਕਾਮ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਨ ਦੀ
ਤਰਕ ਦੇ ਰਾਹੀਂ
ਪਰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ
ਕਿਨੀਂ ਕੁ ਭਾਰੀ ਹੈ
ਮੇਰੇ ਮੁਖੋਟਿਆਂ ਦੀ ਪੰਡ

ਭਟਕਣ

ਉੱਮੀਦ
ਇਹੋ ਤਾਂ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ
ਜਿਉਣ ਲਈ
ਕੁਝ ਕਰਨ ਲਈ
ਇਹ ਸਜਦੇ ਇਹ ਇਬਾਤਤਾਂ
ਇਹ ਮੁਹਬੱਤਾਂ
ਜ਼ਰੀਆ ਹੀ ਤਾਂ ਨੇ
ਖੁਦੀ ਨੂੰ ਪਰਚਾਉਣ ਦੇ
ਰੋਸ਼ਨੀ
ਜੋ ਸੁਨੇਹਾ ਏ
ਰੂਹ ਨੂੰ ਅਰੂਹ ਦਾ
ਤਾਰੀਕੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ
ਸਭ ਖਿਆਲ ਨੇ
ਇਹ ਰਮਜ਼ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ
ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿਚ
ਮਾਹਿਰ ਹਾਂ ਕਾਫਿਰ
ਆਪੇ ਨੂੰ ਭਰਮਾਉਣ ਲਈ
ਕੋਈ ਸ਼ਬਦ ਜਾਲ ਦੱਸ
ਮੇਰੀ ਬੇਚੈਨੀਆਂ ਦਾ
ਕੋਈ ਇਲਾਜ਼ ਦੱਸ
ਬੇਅਰਥ ਨੇ ਮੁਕਾਮ
ਦੌਲਤ ਦੇ ਸ਼ੋਹਰਤਾਂ ਦੇ
ਸੁਰਖਰੂ ਹੋ ਜਾਵਾਂ
ਨਫਸਾਂ ਦੇ ਬੋਝ ਤੋਂ
ਜੇ ਹੋ ਸਕੇ ਖੁਦਾਯਾ
ਅਜੇਹੀ ਤਲਾਸ਼ ਦੱਸ

ਮੈਂ ਖੋ ਗਿਆ

ਮੈਂ ਖੋ ਗਿਆ ਹਾਂ
ਤੇਰੇ ਹੀ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ
ਹਾਸਲ ਹੋਏ ਮਲਾਲ ਵਿੱਚ
ਇੱਕ ਸਿੱਧੇ ਜਿਹੇ ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ
ਮੈਂ ਖੋ ਗਿਆ ਹਾਂ
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ
ਜਜ਼ਬਿਆਂ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ
ਗੁਜ਼ਰੇ ਹਰ ਸਾਲ ਵਿੱਚ
ਮੈਂ ਖੋ ਗਿਆ ਹਾਂ
ਵਕਤ ਦੀ ਚਾਲ ਵਿੱਚ
ਲੋੜਾਂ ਦੇ ਜੰਜਾਲ ਵਿੱਚ
ਬੱਸ ਆਟੇ ਦਾਲ ਵਿੱਚ
ਮੈਂ ਖੋ ਗਿਆ ਹਾਂ
ਬੇਬਸੀ ਦੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ
ਅਾਪੇ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ
ਉਮੀਦ ਦੇ ਜਲਾਲ ਵਿੱਚ
ਮੈਂ ਖੋ ਗਿਆ ਹਾਂ

ਵਿਅੰਗ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ

ਅੈਂਵੇ ਦਾਗ਼ ਕਲਮ ਨੂੰ ਲਾਇਆ
ਸ਼ਾਇਰੀ ਦਾ ਵੀ ਮਾਣ ਘਟਾਇਆ
ਖਿਆਲਾਂ ਦੇ ਬੇਢਂਗੇ ਪਿੰਜਰ ਨੂੰ
ਖਿੱਚ ਗਜਲ ਦਾ ਜਾਮਾ ਪਾਇਆ
ਤੂੰ ਕੀ ਜਾਣੇ ਅਦਬ ਦੇ ਮਾਇਨੇ
ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਸਤਰਾਂ ਦਾ ਜੋੜ ਬਿਠਾਇਆ
ਫਿਰਾਕ ਵਸਲ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ
ਦੱਸ ਤੂੰ ਕਿਹਡ਼ਾ ਇਸ਼ਕ ਕਮਾਇਆ
ਰੱਬ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਫਿਰਦਾ
ਦੱਸ ਕਦੋਂ ਤੂੰ ਰੱਬ ਧਿਆਇਆ
ਫੋਕੀ ਵਾਹ ਵਾਹ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ
ਵਾਹ ਵਾਹ ਦਾ ਤੂੰ ਰੱਟਾ ਲਾਇਆ
ਲੱਭ ਲੱਭ ਕੇ ਤਸਵੀਰਾਂ ਲਾਉਨੈਂ
ਕੰਧਾ ਦਾ ਵੀ ਰੂਪ ਗਵਾਇਆ
ਅਜੇ ਵੀ ਹਟਜਾ, ਮੰਨਜਾ ਕਾਫਿਰ,
ਕਿਉਂ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਡੁਬਾਇਆ

सवाल

ये जो मसरूफ है तेरी इबादत में,
हर ज़र्रा कायनात का ।
फिर क्यों है गुजश्ता दोज़ख सी,
ज़िन्दगी इंसान की ?

ਇੱਕ ਚੁੱਪ

ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਦਿਲਾਂ ਦਾ ਹਿਸਾਬ
ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਜਦੋਂ ਟੁੱਟਦੇ ਖੁਆਬ
ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਨੈਣੀਂ ਡੁਲੱਦਾ ਜੋ ਆਬ
ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਅੱਖਾਂ ਬਣੀਆਂ ਬੇ ਆਬ
ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਬਣੀ ਰੂਹ ਦਾ ਅਜ਼ਾਬ
ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਢੁੱਕੀ ਬਣ ਕੇ ਸਵਾਬ
ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਮੇਰੀ ਮੈਂ ਦਾ ਨਕਾਬ
ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਰੁਸਵਾਈ ਦਾ ਹਿਜਾਬ
ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਪੜੇ ਕੋਰੀ ਕਿਤਾਬ
ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਸਹੇ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਦੀ ਤਾਬ
ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਬੇਵਫਾਈ ਦਾ ਖਿਤਾਬ
ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਦੂਜੀ ਚੁੱਪ ਦਾ ਜਵਾਬ

ਲਮਹਾ

ਇੱਕ ਲਮਹਾ
ਅੱਜ ਵੀ ਜਿੰਦਾ
ਵਰੇਅਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ
ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਸਵਾਲ
ਤੇਰਾ ਇੱਕ ਜਵਾਬ
ਬਾਕੀ ਨੇ ਅਜੇ
ਮੇਰੇ ਮਹਬੂਬ
ਕਿੱਥੇ ਹੈਂ ਤੂੰ
ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭੀਡ਼ ਵਿੱਚ
ਉਮਰਾਂ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ
ਸਬਰਾਂ ਦੀ ਇੰਤੇਹਾ
ਰੂਹ ਤੇ ਭਾਰੂ ਏ
ਸੋਚਾਂ ਦੇ ਵਾਵਰੋਲੇ
ਤੇ ਖਵਾਬਾਂ ਦੇ ਉਹ ਦੀਦਾਰ
ਕੀ ਇਹੋ ਹਾਸਲ ਹੈ
ਤੇਰੀ ਮੇਰੀ ਮੁਹਬੱਤ ਦਾ

ਮੇਰੇ ਮੋਲਾ

ਮੇਰੇ ਮੋਲਾ
ਚਲ ਆਪਾਂ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਕਰੀਏ
ਛੱਡ ਕੇ ਸੁਰਗ ਨਰਕ ਦੀ ਗੱਲਾਂ
ਲੱਖ ਚੁਰਾਸੀ ਜੂਨ ਦੀ ਛੱਲਾਂ
ਤੂੰ ਵੀ ਕੱਲਾ ਮੈਂ ਵੀ ਕੱਲਾ
ਚੱਲ ਆਪਾਂ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਕਰੀਏ
ਨਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਾਸਿਦ ਤੇਰਾ
ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਭਰਮ ਦਾ ਫੇਰਾ
ਨਾ ਕੁੱਝ ਤੇਰਾ ਨਾ ਕੁੱਝ ਮੇਰਾ
ਚੱਲ ਆਪਾਂ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਕਰੀਏ
ਨਾ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਮੈਂ
ਨਾ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਅਜ਼ਮਤ ਤੇਰੀ
ਮੈਂ ਖਾਲਿਕ ਦਾ ਖਲਕਤ ਤੇਰੀ
ਚੱਲ ਆਪਾਂ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਕਰੀਏ
ਤੂੰ ਮੈਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਨਾ ਕੋਈ
ਫਰਕ ਇਹ ਪੈਦਾ ਕਿਥੋਂ ਹੋਇਆ
ਤੇਰੀ ਜਾਤ ਸੋ ਮੇਰੀ ਜਾਤ
ਬੇਜਾਤਾ ਵਿੱਚ ਕੋਣ ਖਲੋਅਾ
ਚੱਲ ਆਪਾਂ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਕਰੀਏ
ਤੂੰ ਜਾਣੇ ਜੋ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸੱਭਦੇ
ਕੁੱਝ ਪਾ ਗਏ ਕੁੱਝ ਫਿਰਦੇ ਲੱਭਦੇ
ਪਰ ਇਸ਼ਕ ਰਕੀਬਾਂ ਨਾਲ ਨੀ ਪੁਗਦੇ
ਚੱਲ ਆਪਾਂ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਕਰੀਏ
ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਬਣ ਕੇ ਸਾਮਣੇ ਆ
ਆਪਣੀ ਹੋਂਦ ਜਲਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ
ਕਿਉਂ ਲੱਭਣਾ ਤੈਨੂੰ ਇਨਾਂ ਅੋਖਾ
ਜੇ ਵਸਦਾ ਤੂੰ ਸੱਭਦੇ ਅੰਦਰ
ਚੱਲ ਆਪਾਂ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਕਰੀਏ
ਕੋਈ ਰਾਹ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਵੱਖਰਾ ਦੱਸ
ਜੋ ਹਰ ਮਜ਼ਹਬ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਏ
ਜੋ ਰਾਹ ਕਾਫਿਰ ਨੂੰ ਦੱਸੇ ਦੂਨਿਆਂ
ਉਸ ਰਾਹ ਤੇ ਤਾਂ ਸੱਭ ਖੁਆਰ ਹੋਏ
ਚੱਲ ਆਪਾਂ ਕੁੱਝ ਗੱਲਾਂ ਕਰੀਏ

ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਾਫਿਰ
10/07/2016

ਗੁਨਾਹ

ਗੁਨਾਹ
ਕੌਣ ਇਸ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ
ਹਕੀਕੀ ਜਾਂ ਮਜਾਜੀ
ਕਿਉਂ ਇਸ ਤੋਂ ਸ਼ਰਮਸਾਰ ਹੋਣਾ
ਇਹ ਵਜੂਦ ਦਾ ਹਿੱਸਾ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ
ਕੀ ਤੂੰ ਹੈਂ ਮੇਰੇ ਨਦੀਮ
ਪੁੱਛ ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਤੋਂ
ਉਹ ਲੱਜਤ ਉਹ ਖੁਮਾਰ
ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ
ਵੱਡੀ ਹੈ ਉਮਰ ਦੀ ਭਟਕਣ ਤੋਂ
ਇਹੋ ਤਾਂ ਸਰਮਾਯਾ ਹੈ
ਤੇਰੀ ਮੇਰੀ ਹੌਦ ਦਾ

बग़ावत

जिस्मों के बाज़ार में जब जरूरत बिकती है,
गर्म सांसो की तपिश से जब रूह पिघलती है,
हवस अपने नकाब से जब बाहर निकलती है,
एक कुचला जिस्म इस निज़ाम का मूंह चिढाता है।
मज़हब के नाम पर जब खून बहता है,
हमसाये से भी कोई दिल ही दिल में डरता है,
इंसान जब वहशत का हमनाम बनता है,
तब शायद कहीं कोई खुदा अश्क बहाता है।
जिन्दगी जब जन्म लेकर बचपन खोती है,
कूड़े में इक निवाले की तलाश होती है,
नंगे बदन हर मौसम की शुरूआत होती है,
अंधी गलियों में हमारा कल मुंह छुपाता है।
बुनियादी ज़रूरतों को जब अवाम तरसता है,
दिलों का ग़ुबार जब आंखो से टपकता है,
इंसान की बेबसी पर जब लहू मचलता है,
काफिर लफ्ज़ों से बग़ावत की बुनियाद बनाता है।

मैं क्या हूं ?

मैं खुदी में क्या हूं और गफलत में क्या हूं ।
जलवत में क्या हूं और खिलवत में क्या हूं।
चेहरे बहुत हैं हर इक फरद खातिर,
ना जाने कोई के हकीकत में क्या हूं ।
तुम समझते हो के जानते हो मुझे तुम,
नहीं जानते किस फितरत में क्या हूं ।
बरसों हुए ढूंढता हूं खुदी को,
एै काफिर बता किस हालत में क्या हूं ।

कहानी

कौन समझा है इश्क को काफिर, बड़ी बे-रब्त कहानी है।
इसे अक्ल समझ ना पाएगी, ये दिल की ज़ुबानी है।

तलाश

इक तलाश, थोड़े से सुकूं और खुशी की,
सबको है, मगर पूरी नहीं होती।

ज़िंदगी

ज़िंदगी हिसाब का सवाल है, कुछ और नहीं ।
इक जानलेवा बवाल है, कुछ और नहीं ।
साल तो बढते हैं, और उम्र घटती जाती है ।
वक्त के ज़र्ब का कमाल है, कुछ और नहीं ।
ये सोचना बशर का, मुकम्मल इसको जान लूं।
सिर्फ ख्याल ही ख्याल है, कुछ और नहीं ।
हर एक शख्स जो, हंसता नज़र आता है,
एक सुलगता सा निहाल है, कुछ और नहीं ।
ये रिश्ते, ये जज़्बे, ये रूतबे, ये निज़ाम,
इंसानी फितरत के जाल हैं, कुछ और नहीं ।
हर चीज़ है मयस्सर, इंसान को जहां में,
बस मौत ही मुहाल है, कुछ और नहीं ।
खुद को खिज़्र ना समझ ऐ काफिर तू,
फनां के तह-ए-बाल है, कुछ और नहीं ।

बवाल = मुसीबत
बशर = इंसान
निहाल = पेड़
मयस्सर = हासिल
मुहाल = मुश्किल
खिज़्र = एक अवतार जो अमर हैं
फनां = मौत
तह-ए-बाल = कैद में
निज़ाम = व्यवस्था

मैं रहता हूं

मैं ढूंढता रहता हूं, उन लम्हों को हमदम,
जिन लम्हों में मैं, मैं रहता हूं.
ये दिन गुज़रता है नकाब़ों के साये,
बस रात को ही मैं, मैं रहता हूं.
हर लम्हा ढूंढ रहा हूं खुशियों की बस्ती,
क्या जाने किस तलाश में, मैं रहता हूं.
मुझको नहीं यकीन इस बेबस निज़ाम पे,
इक तलाश-ए-वजूद में, मैं रहता हूं.
जाने वो कर सकूं, दिल में दबी है जो,
ख्वाहिशों के पेच-ओ-ताब में, मैं रहता हूं.
मेरे खुदा मुझे चाहे तो मौत दे दे,
काफिर हूं इस खुदी में भी, मैं रहता हूं.